He and She Hairsolutions

Je krijgt de diagnose kanker en je leven staat op zijn kop…

…je krijgt chemo en je arts verteld je dat een pruik of muts aanschaffen misschien wel verstandig is, omdat je haar kan gaan uitvallen. Nou ben ik wel een pruikentype maar meer voor de fun en ik dacht direct aan, hoe erg die pruiken jeuken op je hoofd. Ik zei al snel nou ik zet wel een pet op boeiend een kale kop, dat leek mij het minst erge op dit moment dat haar groeit weer aan.

Tot dat ik kort na dit gesprek een themafeestje had, en ik een gekke pruik op zette en een mooi make up je op had gedaan. Toen realiseerde ik me hoe goed ik mij voelde, hoe mooi en leuk ik het vind.

Dus ik ging zeker ook voor een pruik. Ik wilde mij tussen de behandeling door ook mooi blijven voelen, en je wilt er niet constant ziek uit zien.

Ik vind het zeer prettig dat er binnen het Meander een kapper aanwezig is die ook haarwerken verzorgd, logistiek erg makkelijk te combineren en ook zeer goede recensies. Het eerste gesprek met kapper Ridley was zeer leerzaam, hij legt goed uit en bereidt je voor wat komen gaat.
Omdat ik eigenlijk een beetje prettig gestoord ben en alles met een gezonde dosis humor probeer op te lossen, zag ik het passen van pruiken als een leuke ervaring. De 2e afspraak met Ridley moest ik helaas afbellen, vanwege een opname, ik had een infectie. Ik baalde enorm want ik keek zo uit naar het passen van de pruiken en de juiste uit te kiezen. Als ik niet zo ziek was geweest dan had Ridley even langs gekomen op de kamer, maar bij mijn ontslag kon ik dezelfde dag nog langs om de pruiken te passen.

Er werd goed rekening gehouden met mijn gezondheid en beperkte energie, weer een keer extra op en neer naar het ziekenhuis was te vermoeiend. Ontzettend fijn, een kapper die zo veel rekening houdt met zijn cliƫnten.

De avond voor mijn 2e chemo had ik gedoucht zodat ik lekker zou slapen, en ik wilde nog even mijn haren borstelen zoals ik altijd doe. Opeens ontdekte ik een mega klit in mijn haren en greep al naar de haarverzorgingsmiddelen, nog niets vermoedend borstel ik mijn haar. Een pluk haar wordt langer en langer, en oeps hij komt met mijn borstel mee naar beneden. Ok toen schrok ik even en ik dacht niet nu al? Ik begin net met mijn chemo, ik borstel verder en er komt nog een pluk mee. Zucht, ik haal diep adem en maak foto’s en stuur deze door naar mijn moeder.

Mijn moeder schrikt ook even en we zijn beiden even stil, maar al gauw bedacht ik mij wat Ridley zei zodra je haar begint te vallen bel mij op niets is vervelender dan constant geconfronteerd te worden met haaruitval. En al gauw stuur ik mijn moeder een bericht: Morgen maar meteen de kapper bellen tijdens de kuur. Al vond ik het moment van die plukken zien loskomen even moeilijk, gaf mij het idee een mooie pruik te hebben en petten, mutsen etc een geruststellend gevoel. Ik was voorbereid en wist wat te doen.

Hoe voelde ik mij op het moment dat mijn haar eraf ging? Ik heb het als een bijzonder moment ervaren, mijn moeder en tante waren erbij. Het gebeurde tijdens mijn chemokuur op de dagbehandeling, Ridley kwam langs op de kamer omdat ik na mijn chemokuur veel te moe zou zijn. Echt een super service. De verpleging liet ons even met rust, de deur ging dicht en we werden niet gestoord. Ridley stelde mij op mijn gemak en wachtte geduldig tot ik er klaar voor was, heel rustig en met veel liefde en respect zette hij de tondeuse op mijn hoofd. Ik vroeg om een spiegel omdat ik het graag wilde zien, ook bedacht ik me dat ik mijn haar mee wilde nemen naar huis. Misschien een raar idee maar het gaf mij op dat moment een goed gevoel, ik wil hier later nog foto’s van maken. Ik maak foto’s van alles omtrent mijn ziekte, ik maak hier fotoboeken van en zo verwerk ik alles om mijn manier.

Je zou denken dat het een verdrietig moment voor mij zou zijn, maar ik heb het afscheren van mijn haar juist met humor en een lach ondergaan. Als je veel hebt meegemaakt dan leer je vanzelf dat je met humor verder komt, neemt niet weg dat ik enorm moest wennen aan mijn nieuwe haarstijl.

In het begin is het ook koud aan je hoofd brrrr, zorg dat je een lekkere muts of pet bij je hebt. Ik vind het niet eens lelijk dat korte koppie, en ik kreeg ontzettend veel mooie en lieve complimenten dat deed mij erg goed.

Eenmaal gewend aan mijn nieuwe haarstijl, de petjes en mutsen, zette ik mijn pruik op wat een fantastisch gevoel geeft dat maar na een uur kreeg ik wel erg veel jeuk. Ik heb daarom steeds mijn pruik even op gedaan zodat ik kon wennen, dit duurde even bij mij omdat ik echt last had van de jeuk. Ook heb ik een levensstijl waarbij ik veel moet liggen vanwege chronische pijn, dat vind ik zonde van mijn pruik dus mijn favoriet is de sjaalmuts.

Afgelopen weekend mijn verjaardag gevierd en lekker mezelf opgetut, een beetje make up doet wonderen voor je dunner wordende wenkbrauwen en ook wimpers die minder worden kun je zo verbloemen. En natuurlijk mijn pruik opgezet ik vind hem prachtig, dat je zo simpel en snel jezelf wat kan opknappen. Je even niet ziek voelen of ziek eruit zien, heerlijk gevoel is dat en ik hield mijn pruik nu wel lang op zonder jeuk.

Natuurlijk is het heftig als je haar uitvalt, maar er zijn zoveel mogelijkheden om daar wat van te maken. Iedereen doet dit op een andere manier, en verwerkt het op een eigen manier.

Ikzelf zie het als een unieke ervaring, niet iedereen krijgt de kans om te weten hoe het voelt om geen haar te hebben.
Er zijn maar weinig mensen die dat durven hun haar afscheren, ik had geen keuze maar heb het maar wel gedaan. Voor vrouwen die op het punt staan om met chemo te starten en mogelijk hun haar gaan verliezen, hoop ik dat na het lezen van dit stukje en zien van mijn foto’s minder angst zullen hebben voor het verliezen van hun haar.

Mijn advies: Kop op, schouders naar achter, je bent mooi zoals je bent die schoonheid zit van binnen en zit niet op je hoofd. Mijn haar maakt mij niet tot wie ik ben, en het maakt mij niet minder vrouwelijk zonder haar.

Het komt goed!

Hartelijke groet,

Esther

home_image_R